Zastosowanie opatrunku Aquacel Ag+ Extra w leczeniu trudno gojącego się owrzodzenia

Opublikowano: 9 marca 2015

Mgr Andrzej Przewięźliowski, NZOZ Poradnia Chirurgii MANUS Toruń ul. Ligi Polskiej 5

HISTORIA RANY
Pacjentka – 82 lata, kobieta, cukrzyca typu II, nadciśnienie tętnicze, owrzodzenie na stopie lewej w przebiegu ZSC, po amputacji podudzia. W związku z brakiem postępów w gojeniu rany zakwalifikowana do amputacji na poziomie uda. Pacjentka nie wyraziła zgody.
Stan na dzień zgłoszenia się do placówki: szwy na ranie kikuta częściowo usunięte, brzegi rany pokryte martwicą z cechami zakażenia. W miejscach usunięcia szwów rana rozeszła się, tworząc głębokie przetoki, obfity posokowato-ropny, cuchnący wysięk. Tkanka odsłonięta po zdjęciu szwów sino-szara, mogąca sugerować niedokrwienie, pokryta śluzową szklistą wydzieliną.
Pacjentka uskarżała się na bardzo silny ból, w skali VAS natężenie 8-9, ciepłota ciała podwyższona > 37 °C. Stosowana wcześniej antybiotykoterapia – Klimicin.
Założono, iż tak duże pobudzenie układu odpornościowego spowodowane może być zlokalizowaną w ranie obecnością czynników o charakterze antygenów, które przyciągając komórki immunologiczne i pobudzając je do odpowiedzi przyczyniają się do degradacji tkanek i powstawania ognisk rozpływnej martwicy, powodując obfity wysięk, nasilenie bólu oraz wzrost temperatury. Brak skuteczności leczenia antybakteryjnego i wygląd rany sugerował obecność biofilmu, który cechuje się zarówno odpornością na działanie antybiotyku, jak i na reakcję układu immunologicznego.


PROCES LECZENIA
Wykonano badanie dopplerowskie w celu wykluczenia niedokrwienia jako przyczyny zaburzenia gojenia rany. Przy opracowaniu planu leczenia przyjęto, iż podstawową przyczyną tak złego stanu rany kikuta jest infekcja florą w formie biofilmowej.
Antybiotykoterapia: Biseptol 960 2x dziennie, wymaz z rany do badania bakteriologicznego. W postępowaniu miejscowym odstąpiono od chirurgicznego usuwania martwicy na rzecz późniejszego autolitycznego jej oddzielania, nie usunięto również pozostawionych szwów z obawy przed całkowitym rozejściem się rany i odsłonięciem kikuta kości piszczelowej. Początkowo przetoki płukano Microdacynem 4 x dziennie, przymoczki z kompresów gazowych z Mikrodacynem.

7 dzień leczenia – zmniejszenie obrzęku, rozpuszczenie martwicy, zmniejszenie wysięku. Zastosowano opatrunek Aquacel Ag+ Extra, zmiana co 3 dni. Rana myta Microdacynem, nakładany przymoczek z Microdacynu na 15 min i Aquacel Ag+ Extra.

(ryc. 1 – stan rany na dzień wdrożenia Aquacel Ag+Extra – 08.09.14 r.)

Martwica uległa autolizie, usunięto szwy, zakończono antybiotykoterapię doustną. Dotychczasowy protokół stosowany przez kolejne 2 tyg. Stan rany kikuta ulegał szybkiej poprawie. Chora nie odczuwała już dolegliwości bólowych, martwica prawie całkowicie oddzieliła się, ranę w większości pokrywała żywoczerwona zdrowa ziarnina, od brzegów rozpoczął się proces naskórkowania.

(ryc. 2 – stan rany po 9 dniach stosowania opatrunku – 17.09.14 r.)

Aquacel Ag+ Extra

Po 3 tyg. stosowania opatrunku AQUACEL Ag+ Extra rana nie wykazywała cech zakażenia. Zmieniono opatrunek na Aquacel Foam, zmiana do 5 dni, pozostałe elementy postępowania bez zmian.

(ryc. 3 – stan rany po 23 dniach stosowania opatrunku – 01.10.14 r.)

Taki schemat postępowania kontynuowano do czasu zakończenia leczenia w naszej placówce. Leczenie w poradni zakończono po 52 dniach opieki w dniu 24.10.2014r. Kikut został uratowany i będzie nadawał się do oprotezowania.

(ryc. 4 – po 47 dniach od zastosowania opatrunków).

WNIOSKI
Prawidłowe rozpoznanie statusu rany i odpowiednie dopasowanie protokołu postępowania jest podstawą sukcesu. W tym przypadku sukces nie byłby możliwy bez opatrunku Aquacel Ag+ Extra. Na dzień dzisiejszy jest on jednym z najskuteczniejszych opatrunków w walce z tak masywnym zakażeniem rany. Na podstawie opisanego przypadku można zaobserwować, jak radykalnej poprawie ulegał stan miejscowy rany po jego zastosowaniu. Nie do przecenienia jest także współpraca rodziny i samego chorego, poziom tej współpracy zależy od edukacji. Do osiągnięcia sukcesu terapeutycznego nie wystarczy, że personel medyczny będzie postępował zgodnie z najnowszą wiedzą i najlepszą praktyką medyczną, te same zasady dotyczą chorego i jego rodziny, na nas ciąży obowiązek dostarczenia wiedzy w zakresie niezbędnym do realizacji samoopieki zgodnie z ustalonym wspólnie planem leczenia.

Czytaj także:

Rana owrzodzeniowa - ropień na pięcie - przebieg leczenia w opiece domowej

Ropień na pięcie w przebiegu choroby przewlekłej RZS - rana owrzodzeniowa przebieg leczenia w opiece domowej.

więcej